አቤት... ወዴት?"** ‎ ‎**(ቤት ፩)** ‎ጠረጴዛው ሞልቶ—ሳህኑ ሲጎድል፣ ‎በተስፋ ቃል ምትክ—በረሃብ ስንባዝል፣ ‎አቤት የሚል ጠፋ—የሰው እንባ አብሽ፣ ‎ፍትህ እያሉ—ቁስል የሚቆፍር አባሽ። ‎ ‎**(አዝማች)** ‎መሪው በሰገነት—እኛ በግርጌው፣ ‎ሀገር ሆነችብን—ለባላምባው ብቻ አርጌው። ‎ወንዙ እየፈሰሰ—እኛ እንጠማለን፣ ‎በእናት ጡት መርገም—እየተገፋን ነን። ‎ ‎**(ቤት ፪)** ‎አስፋልቱ ሲያብረቀርቅ—ጎጆው እየፈረሰ፣ ‎የድሃው ኑሮ—ወደ አፈር ፈሰሰ። ‎ወሬው እንደ ወጥ—መሶብ ላይ ይቀርባል፣ ‎ሆድ ግን ባዶነቱን—ለፈጣሪ ይነግራል። ‎ ‎**(ቤት ፫)** ‎የወንድም ደም ፈሶ—ካልቆመ ዛሬ፣ ‎በሰላም ተኝቶ—ካልዋለ በቅሬ፣ ‎ግንባታው ቢቆለል—ቤተ-መንግስት ቢጸዳ፣ ‎የህዝብ ልብ ካልራራ—ሁሉ ሆኗል እዳ። ‎ ‎**(ቤት ፬)** ‎ሰማዩ ላይ ጭስ—ከስር ግን እሳቱ፣ ‎መሪው አያየውም—ለሰላም መጥፋቱ። ‎"እሺ" የሚለው ድምጽ—ብቻ ነው የሚሰማ፣ ‎የእውነት ቃል ታፍኖ—በሀሰት ጨለማ። ‎ ‎